Cliëntenervaringen

De ponyvriendjes is echt een top plek!
Ik voel me er erg fijn en het is ook altijd fijn om na een drukke (school)week daar te komen voor de ontspanning en lekker te genieten van de dieren.
Alle pony's zijn heel leuk en de hondjes natuurlijk ook.

Jolanda en Rik,
Jullie zijn hele lieve mensen en echt een top adres!
Dank jullie wel!

Groetjes M.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een mooie recensie van een enthousiaste ouder:

Ik denk dat het zinvol is voor docenten/begeleiders/ouders van kinderen dat ze weten dat er meer mogelijkheden zijn om kinderen te helpen. Ik bedoel hierbij niet alleen de standaard hulp als logopedie /fysiotherapie enzovoort. Ik heb niks tegen deze hulp, indien nodig zeker ook doen. Daarnaast bevalt het ons prima om samen met Jolanda Waanders en haar paarden en honden bezig te zijn.

Ze biedt onder andere de mogelijkheid om samen met het kind te kijken wat hun probleem is en te zoeken naar oplossingen. 
Dit doet ze op een ontspannen en leuke manier. 
Daardoor kan ze een kind helpen bij problemen zowel emotioneel (sterker worden en bewust zijn van wie je bent en wat je wilt en hoe je dit kan bereiken) maar ook fysiek sterker worden door het rijden en bezig zijn van de paarden.

Dit is ook van toepassing voor mijn dochter. 
Ze werd gepest op de lagere school waardoor ze zich meer terug trok en daardoor ook erg onzeker werd . 
Je merkte toen ze daar begon met rijden/paarden verzorgen dat zij zich weer openstelde voor haar eigen gevoel. 
Ze gaf ook aan dat ze zich verdrietig voelde, bij de paarden kon ze haar gevoelens wel uiten. 
Door knuffelen en kletsen tegen ze werd ze weer vrolijker en rustiger en wat meer open naar mensen toe.

Haar onzekerheid, is daarna aan gewerkt. 
Dit door aan mijn dochter de opdrachten te geven de paarden bepaalde dingen te laten doen. Ze vond en vind het nu zelfs soms nog moeilijk om te vragen aan het paard dat te doen wat ze wil. 
Dit omdat ze het paard geen pijn wil doen of tegen zin iets wil op leggen (ze is wat dat betreft lief maar soms te zacht).
Echter zien we wel dat ze nu wel volhoudt en duidelijk durft te vragen wat ze van hun wil of juist niet. 
Dit wordt ook naar haar toe vertaald dat als het nu geen paard was maar een ander kind.
Zie je dat als jij duidelijk bent het dat dan ook voor anderen is, hoever ze kunnen gaan en waar jouw grens is.

Dan komt eigenlijk voor ons de bonus van dit alles. 
Ze heeft de diagnose DCD dit komt bij haar vooral tot uiting bij haar spraak. 
Ook motorisch was ze wat minder sterk. 
Door het paardrijden heeft ze geleerd haar lichaam balans te zoeken en worden haar spieren ook sterker.

En wat voor mij als moeder eigenlijk het meest belangrijkste is dat na een lang traject 
(van ongeveer haar 3e jaar logopedie tot ongeveer 8 jaar, fysiotherapie ongeveer 2 jaar gedaan en nog wat andere begeleidingen. 
En vorig jaar met veel tegenzin omdat het voor haar gevoel niet echt verder helpt en daardoor echt tegen is gaan staan toch nog maar weer logopedie .
Ze al die jaren paardrijden altijd leuk heeft gevonden. Ze dit nooit echt als een therapie heeft gezien en nog niet doet.
Voor haar is het ontspanning en kijkt ze altijd uit naar de volgende les. 
Wij brengen het ook niet als therapie voor haar. Voor haar is het belangrijkste het bezig zijn met paarden (soms ook honden).
De kracht van Jolanda Waanders is voor ons ook dat het positief wordt gedaan. 
Als het niet lukt is het niet fout maar moet je zien dat je het oplost zodat het wel werkt. 
Daarbij zit ze niet vast aan een programma. 
Ze heeft wel in haar hoofd wat ze wil en waar ze aan wil/moet werken met een kind. 
Als voorbeeld onze dochter heeft vaak de keuze of ze wil rijden op een paard,
wandelen met paard of hond of gewoon een knuffel/kammen. Ze kan doordat ze geen manege is dus veel makkelijker in spelen op de behoeftes van het kind op dat moment.
Wij zijn blij met hetgeen ze biedt en wie weet kan ze ook wat betekenen voor anderen.